از زمان ولادیمیر پروپ تاکنون تحقیقات زیادی در حوزه روایت شناسی انجام شده است. بسیاری از این تحقیقات جریان روایی را محصول فرآیندی کنشی می دانند که سبب عبور از وضعیتی نابسامان به وضعیتی سامان یافته می گردد. چنین دیدگاهی بر جنبه ساختاری و برنامه مدار روایت تاکید دارد. در حالی که از دیدگاه پدیداری، می توان با روایت هایی مواجه شد که جریان معناسازی در آنها تابع برنامه کنشی نیست. بلکه رابطه تنشی که انسان با گونه های ارزشی برقرار می کند به وجود آورنده نوعی حضور است که مبنای شکل گیری معناست.بر این اساس، این مقاله به بررسی نظام روایی-تنشی گفتمان تبلیغاتی می پردازد. در این بررسی، علاوه بر نشان دادن نقش نشانه-معناشناسی روایی در تحلیل نظام های گفتمانی تبلیغاتی، به بررسی تحولات نظریه های روایی از زمان پروپ (1928) تا به امروز خواهیم پرداخت. پرسش بسیار مهم این تحقیق این است که ببینیم رویکرد تنشی گفتمان، تا چه اندازه در بررسی نظام روایی گفتمان های تبلیغاتی نقش ایفا می کند. در واقع، هدف اصلی این تحقیق نشان دادن این موضوع است که بدون در نظر گرفتن ویژگی های تنشی، و حضور پدیداری کنشگران دخیل در گفتمان های تبلیغاتی، با نظام های روایی ناقص و فاقد کارایی مواجه خواهیم بود..لطفا برای مشاهده متن کامل انگلیسی اینجا را کلیک کنید